Göygöl rayonunda ötən il baş verən ağır yol-nəqliyyat hadisəsi bir ailənin həyatına sağalmayan yara kimi həkk olundu. Həmin qəzada cəmi 18 yaşı olan Azərbaycan Dövlət Aqrar Universitetinin II kurs tələbəsi Qurbanzadə Ramal Ramil oğlu faciəli şəkildə dünyasını dəyişdi. Onun ölümündən artıq bir il keçir, lakin gənc ömrün bu qəfil sonluğu bu gün də ailəsinin, yaxınlarının və onu tanıyan hər kəsin qəlbində dərin iz, silinməz bir boşluq buraxıb.

2006-cı ilin martın 10-da dünyaya göz açan Ramal Qurbanzadə həyat dolu, təmkinli, çalışqan və məqsədyönlü bir gənc idi. Uşaqlıqdan elmə marağı, gələcəyə inamı və ailəsinə olan sevgi ilə seçilən Ramal, universitetdə təhsilini böyük həvəs və məsuliyyətlə davam etdirirdi. Onun arzuları çox idi – yaxşı bir mütəxəssis olmaq, ailəsini sevindirmək, cəmiyyətə fayda vermək, öz adı ilə fəxr ediləcək bir insan kimi yetişmək. Lakin tale, amansızcasına, bu arzuların hamısını yarımçıq qoydu.

Qəza xəbəri yayıldığı an hamı sarsıldı. Göygölün sakit axşamlarından birində baş verən hadisə sanki bir ailənin işığını birdəfəlik söndürdü. O an – bircə an – bütün illərin zəhmətini, gülüşünü, ümidini, gələcək planlarını alt-üst etdi. Ramalın ata-anası bu xəbəri eşidəndə zaman sanki dayanmış, ətrafda hər şey mənasızlaşmışdı. Gözlərindəki işıq sönmüş, ürəklərinə batan ağrı dərin bir səssizliyə çevrilmişdi.

Artıq bir il keçir... Amma bu bir il ailə üçün illərin ağırlığı qədər uzun olub. Hər səhər Ramalın otağından gələn sükut onların ürəyini parçalayır, hər axşam isə sanki onun addımlarının səsi eşidilir. Divarda asılmış şəkli, kitab rəfində qalan dərs vəsaitləri, pəncərə kənarında unudulmuş bir fincan – hər biri onun yoxluğunu daha da dərin hiss etdirir.

Universitetdə onun adının çəkilməsi belə bu gün də tələbə yoldaşlarının gözlərini yaşardır. Müəllimləri Ramalı səbirli, nizam-intizamlı, təvazökar tələbə kimi xatırlayır. Onun partası indi boşdur, amma o masa üzərindəki hər bir iz – bir qələm, bir dəftər, bir köhnə qeyd – onun gənclik enerjisinin, həyata bağlılığının sükut içindəki sübutudur.

Ramalın həyatı qısa oldu, amma bu qısa ömür bir çox insana dərs verdi – həyatın necə gözlənilməz, necə dəyərli, necə kövrək olduğunu bir daha göstərdi. Onun ölümü yalnız bir ailənin deyil, bütün bir gənclik nəsilinin faciəsi kimi yadda qaldı. Çünki 18 yaş — arzuların, xəyalların, ümidlərin yaşıdır. Amma Ramal üçün bu yaş, bir ömrün son nöqtəsinə çevrildi.

Bu gün onun anım günü ailəsinin evində sükut hökm sürür. Dua səsləri, titrəyən dodaqlardan çıxan “Allah rəhmət eləsin” sözləri, gözlərdəki dərin hüzn — hamısı bir gerçəyin ifadəsidir: Ramal artıq yoxdur, amma onun xatirəsi yaşayır. Yaşayır – valideynlərinin dualarında, dostlarının yaddaşında, universitetin sükutunda və Göygölün soyuq yollarında, bir il əvvəl onu bizdən alan o yolun hər daşında, hər izində.

Ramal Qurbanzadənin adı bu gün bir gəncin itirilməsi deyil, bir gəncliyin yarımçıq qalan arzularının simvoludur. Onun həyatdan erkən gedişi bir daha xatırladır ki, ömür uzunluğu ilə deyil, yaşandığı dəyərlə ölçülür. Ramal saf niyyəti, təmiz ürəyi və gənc yaşına yaraşan mərdliyi ilə yaddaşlarda əbədi qalacaq.

 Nur içində yat, yerin behişt, torpağın pərqu olsun, Ramal!