Bəzi ömürlər zamanın içindən sakitcə keçib getmir; iz qoyur, nur saçır, insan talelərinə çevrilərək illərin yaddaşında yaşayır. Elə müəllim ömürləri var ki, məktəb zənginin səsində, lövhəyə toxunan təbaşirin cızıltısında, ilk dəfə “ana”, “Vətən”, “kitab” sözünü yazan körpə əllərin sevincində əbədiləşir.

Belə ömürlərdən biri də Qasımova Almaz Nuru qızının taleyinə yazılmışdır. Çünki müəllimlik sadəcə dərs demək deyil; müəllimlik bir nəslin ruhuna toxunmaq, gələcəyin bünövrəsini səssiz və təmənnasız şəkildə hörməkdir. Bu müqəddəs yolun yolçularından olan Almaz xanım ömrünün qırx iki ilini uşaqların savadlanmasına, şəxsiyyət kimi formalaşmasına və həyata hazırlanmasına həsr etmiş fədakar ziyalı qadınlardan biridir.

1951-ci ilin 22 may günü qədim mədəniyyət və ziyalılar beşiyi sayılan Gəncə şəhərində dünyaya gələn Almaz xanımın taleyi sanki hələ körpə yaşlarından elm və maarif işığına bağlanmışdı. Uşaqlıq illərindən kitab sevgisi, təhsilə maraq və məsuliyyət hissi ilə seçilən Almaz xanım ilk addımlarını 22 nömrəli məktəbdə ataraq gələcəyin müəlliməsinə çevriləcək yolun başlanğıcını qoymuşdu. Məktəb divarları arasında formalaşan arzular illər keçdikcə böyük amalın təməlinə çevrildi.

1974-cü ildə Gəncə Dövlət Pedaqoji Universitetinin ibtidai sinif müəllimliyi fakültəsini bitirən Almaz xanım üçün müəllim adı sadəcə peşə anlamı daşımırdı. Bu ad vicdan, məsuliyyət, mərhəmət və xalq qarşısında mənəvi borc demək idi. Hələ gənc yaşlarından dərk edilirdi ki, müəllim sinfə yalnız bilik aparmır; müəllim bir ocağın istiliyini, bir ananın qayğısını, bir ziyalının nurunu aparır.
1975-ci ildən başlayan pedaqoji fəaliyyət uzun və şərəfli bir ömür yoluna çevrildi. 37 nömrəli məktəbdə keçən üç il, 28 nömrəli məktəbdə davam edən dörd il və xüsusilə 14 nömrəli məktəbdəki iyirmi dörd illik fəaliyyət dövrü saysız-hesabsız şagird taleyinin formalaşdığı mənəvi məktəb oldu. Sinfə daxil olan hər uşaq Almaz müəllimənin diqqətində bir gələcək, bir ümid, bir insan ömrü kimi dəyər qazanırdı. Təbaşirlə lövhəyə yazılan hər hərf yalnız savad öyrətmir, həm də insanlıq dərsinə çevrilirdi.

Müəllimlik sənətinin ən ali tərəfi bəlkə də görünməyən zəhmətdə gizlənir. Yuxusuz gecələrdə hazırlanan dərslərdə, şagird uğuruna valideyn qədər sevinməkdə, körpə qəlblərin inciməməsi üçün seçilən sözlərdə, gələcəyin yaxşı insanlarını yetişdirmək arzusu ilə keçən ömürdə… Almaz xanım illər boyu məktəbə yalnız müəllim kimi deyil, müqəddəs bir missiyanın daşıyıcısı kimi qədəm qoymuşdur. Balaca fidanların savadlı, mərifətli və vətənpərvər böyüməsi üçün sərf olunan zəhmət illər keçsə də unudulmur; çünki ilk müəllimin adı insan yaddaşında ömürlük yaşayır.

2007-ci ildən etibarən həyat yolunun Masazır qəsəbəsi ilə bağlanması yeni bir pedaqoji mərhələnin başlanğıcı oldu. Bakı mühitində fəaliyyətini davam etdirən Almaz xanım Masazır qəsəbəsində yerləşən 2 saylı məktəbdə çalışaraq yenə də uşaqların sevimli müəlliməsinə çevrildi. İllərin gətirdiyi yorğunluq deyil, müdriklik hiss olunurdu; çünki müəllim ömrü yaşlandıqca deyil, təcrübə qazandıqca daha da qiymətli olur.
Qırx iki illik müəllimlik fəaliyyəti ərzində minlərlə şagird həyatın müxtəlif yollarına qədəm qoydu. Həkim, müəllim, mühəndis, dövlət qulluqçusu, ziyalı kimi cəmiyyətə qarışan həmin insanların yaddaşında isə bir sinif otağının işığı, bir müəllim təbəssümü və qayğıkeş baxışlar yaşayır. Həqiqi müəllim yalnız dərs keçmir — insan yetişdirir.

Mənəvi dəyərlərə bağlılıq Almaz xanımın həyat yolunda xüsusi yer tutur. 2014-cü ildə həyat yoldaşı ilə birlikdə müqəddəs Həcc ziyarətinə yollanması, 2024-cü ildə Ümrə ziyarətini yerinə yetirməsi zəngin daxili aləminin, saf inancının və ruh dünyasının təcəssümünə çevrilmişdir. Dünyəvi savadla mənəvi kamilliyi bir arada daşımaq hər insana nəsib olmur.

Ailə həyatı da örnək ömür yolunun ayrılmaz hissəsidir. Üç övlad böyüdərək cəmiyyətə qazandırmaq, on nəvənin qəlbində elm sevgisi aşılamaq, təhsili ailənin əsas prioritetinə çevirmək böyük mənəvi zəhmətin nəticəsidir. Ali təhsilli övladlar, elmə yönələn nəvələr illərlə davam edən maarifçilik düşüncəsinin ailə daxilində yaşadığını göstərir. Belə ailələr millətin mənəvi dayağı, cəmiyyətin sağlam təməli sayılır.

Bəzən insan ömrünün dəyəri yaşanan illərlə ölçülmür; neçə ürəyə toxunmaqla, neçə taleyə işıq olmaqla ölçülür. Almaz xanım Qasımovanın ömür yolu da məhz belə mənalı ömürlərdəndir. Məktəb yollarında keçən illər, uşaqların yaddaşına həkk olunan müəllim nəfəsi, savada açılan qapılar və bir ömrün səssiz fədakarlığı… Bütün bunlar müəllim adının necə müqəddəs zirvə olduğunu bir daha xatırladır.

Çünki müəllim zaman keçdikcə unudulan deyil, illər ötdükcə daha çox ehtiram qazanan insan olur. Almaz xanım da ömrünün qırx iki ilini elmə, məktəbə və uşaqlara həsr edərək, Azərbaycan müəlliminin nəcib simasını yaşadan ziyalı qadınlardan biri kimi hörmət və rəğbətlə xatırlanır.

75 ilin nurunu saçan əziz Almaz müəllimə, yubileyiniz mübarək!

Ömrünüzün hər fəslində xeyirxahlığın, zəhmətin və müəllim adına yaraşan ucalığın izi var. İllər saçlarınıza dən, qəlbinizə isə daha çox hikmət və nur bəxş edib. Sizin kimi insanlar zaman keçdikcə yox, əksinə daha da qiymətli olur.
Qoy həyatınızın bu gözəl çağında könlünüz həmişə sevgi ilə isinib, üzünüzdən təbəssüm əskik olmasın. Sağlam, huzurlu və işıqlı illər sizi müşayiət etsin.

75 yaşınız mübarək!